Η ακοή στα φίδια και σε άλλα ερπετά.

31 12 2011

Υπάρχουν ερπετά των οποίων το αυτί αποτελείται από εξωτερικό, μέσο και εσωτερικό μέρος. Σε αυτά συγκαταλέγονται η Πράσινη Ιγκουάνα στην οποία το τύμπανο φαίνεται σαν συνέχεια της επιφάνειας του δέρματος και ο Γενειοφόρος Δράκος, στον οποίον το τύμπανο βρίσκεται σε μία εσοχή στο κεφάλι και δεν είναι εμφανές. Τα ερπετά δεν έχουν την χονδροειδή κατασκευή που έχουν τα θηλαστικά στο εξωτερικό αυτί. Κάποια έχουν γωνιώδεις εσοχές ή λέπια που χρησιμεύουν αφενός για να διοχετεύουν δονήσεις και αφετέρου για να προστατεύουν την τυμπανική μεμβράνη από τραυματισμούς. Δεν έχουν όμως όλα τα ερπετά σχηματισμένο εξωτερικό μέρος. Στα φίδια, σε σαύρες που τρυπώνουν στο έδαφος και σε άλλα ερπετά, το εξωτερικό μέρος καθώς και ο τυμπανικός υμένας απουσιάζουν.

Τα θηλαστικά προσλαμβάνουν τους ήχους από τον αέρα. Ο ήχος ακουμπά στον τυμπανικό υμένα δημιουργώντας δονήσεις, οι οποίες στην συνέχεια προκαλούν κίνηση σε οστάρια (σφύρα, άκμων, αναβολέα) και δόνηση τριχοφόρων κυττάρων στο εσωτερικό μέρος του αυτιού. Κατόπιν οι δονήσεις μεταφέρονται μέσω του ακουστικού νεύρου στον εγκέφαλο.

Τα ερπετά που διαθέτουν τυμπανική μεμβράνη λαμβάνουν τους ήχους από τον αέρα με τον ίδιο τρόπο όπως τα θηλαστικά. Επίσης λαμβάνουν ήχους από το έδαφος που μεταδίδονται σε ένα οστό στο πίσω μέρος του κρανίου (quadrate). Από εκεί η δόνηση προχωρά στον αναβολέα, στον κοχλία και τέλος στον εγκέφαλο μέσω του ακουστικού νεύρου.

Στις σαλαμάνδρες και σε κάποιες σαύρες έχει παρατηρηθεί ότι ο ήχος μεταφέρεται μέσω των πνευμόνων. Ο ήχος προκαλεί δόνηση στο στήθος και από εκεί μεταφέρεται η δόνηση στο εσωτερικό αυτί όπου μεταποιείται σε ήχο. Οι κροκόδειλοι, εκτός από ακοή μέσω των αυτιών, έχουν στα λέπια του προσώπου και του σώματος ειδικά όργανα (apical pits), τα οποία είναι ευαίσθητα στις δονήσεις που ταξιδεύουν στο νερό.

 Εκτός όμως από αυτούς τους τρόπους, υπάρχει και ένας πιο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο ο ήχος λαμβάνεται από το έδαφος και μεταφέρεται στον εγκέφαλο. Τον τόπο αυτόν τον συναντάμε στα φίδια. Καθώς στα ερπετά αυτά απουσιάζει το εξωτερικό μέρος του αυτιού μαζί με το τύμπανο, είχαμε την λανθασμένη εντύπωση ότι τα φίδια είναι κουφά. Έρευνες έδειξαν τόσο τον τρόπο όσο και τα χαρακτηριστικά των ήχων που ακούν τα φίδια. Έτσι τα φίδια ακούν με τους εξής τρόπους:

  1. Μέσω μηχανικών αισθητήρων στο δέρμα της κοιλιάς (ίσως και στο υπόλοιπο σώμα). Η ηχητική δόνηση του εδάφους λαμβάνεται από εκεί και προχωρά μέσω των νεύρων της σπονδυλικής στήλης στο οστό quadrate και από εκεί στο εσωτερικό αυτί και στον εγκέφαλο, όπως προείπαμε.
  2. Μέσω μιας απευθείας σύνδεσης του κοχλία με την κάτω γνάθο. Οι δονήσεις του εδάφους ανιχνεύονται από την κάτω γνάθο, μεταφέρονται στον κοχλία, στο ακουστικό νεύρο και από εκεί στον εγκέφαλο. Καθώς ο κοχλίας παίρνει ερέθισμα, τα ακουστικά νεύρα δημιουργούν έναν τοπολογικό χάρτη του περιβάλλοντός του. Μπορούν δηλαδή να αντιληφθούν τις σχετικές θέσεις των ήχων. Έτσι κάποια φίδια μπορούν να πιάσουν το θήραμά τους χρησιμοποιώντας μόνο νύξεις δονήσεων. Η ακοή αυτή είναι στερεοφωνική. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι τα φίδια έχουν την ικανότητα να απαγκιστρώνουν την κάθε πλευρά του σαγονιού τους χωριστά για να καταπιούν ολόκληρο το θήραμά τους, άρα μπορούν να λαμβάνουν δονήσεις ξεχωριστά από κάθε πλευρά.
  3. Το παραπάνω σύστημα είναι αρκετό για την λήψη χαμηλών συχνοτήτων, καθώς οι ήχοι αυτοί μεταφέρονται εύκολα μέσω στερεών (έδαφος κλπ.) Οι υψηλής συχνότητας ήχοι μεταδίδονται από τον αέρα κατευθείαν στον σκελετό του φιδιού.

Ανάμεσα στα ερπετά υπάρχουν διαφορές στο φάσμα ήχων που ακούν. Το φίδια ανταποκρίνονται σε συχνότητες 50-1000 Hz με μέγιστη ευαισθησία στα 200-300. Ηz. Η ευαισθησία τους μειώνεται σε ψηλότερες συχνότητες. Οι χελώνες ανταποκρίνονται στα 50-1.500 Hz. Οι Κροκόδειλοι ανταποκρίνονται στα 50-1.500 Hz. Η Πράσινη Ιγκουάνα ανταποκρίνεται στα 500-4.000 Hz, με μέγιστη ευαισθησία στα 700 Hz. Τα Γκέκο ανταποκρίνονται μέχρι και στα 10.000 Ηz.  (Άνθρωπος: 20-20.000 Hz)

(Πηγές: 1) Human ear bones begun as reptile jaws-Sarah Bartlett, 16 March 2007, Cosmos online 2) Reptile hearing, Brief overview of ear structures and function-Melissa Kaplan, last updated 23 June 2010, Herp Care Collection 3) Snakes hear in stereo-Paul Friedel, Bruce A. Young, J. Leo van Hemmen, 10 January 2008, Physical review letters 4) Snake hear through skull vibration-Kathryn Knight, The Journal of Experimental Biology 5) Vibrating skulls help snakes hear- Sarah C.P. Williams, 22 December 2011 6) Snake hear through their jaws- Eric Bland, 4 March 2008, Discovery News 7) Lizards and salamanders may use lungs to hear, Study says- Melissa Kaplan, last updated 23 June 2010, Herp Care Collection 8) Crocodilian biology database, integumentary sense organs- Adam Britton)





Τί ζώο να επιλέξετε.

16 08 2011

Αγαπάτε τα ζώα. Σκέφτεστε να πάρετε το δικό σας ζωάκι. Δεν είστε όμως σίγουροι τι ζωάκι να διαλέξτε και με ποια κριτήρια.

Καταρχάς να επισημάνω ότι η απόφαση να πάρετε ένα ζωάκι δεν πρέπει να είναι ούτε βιαστική ούτε παρορμητική. Για παράδειγμα, είναι μεγάλη απερισκεψία, αν βλέποντας ένα γλυκό ζωάκι σε μια βιτρίνα ενός πετ-σοπ, μπείτε και το αγοράσετε αμέσως. Αν δεν έχετε σκεφτεί από πριν αν μπορείτε να φροντίσετε αυτό το ζώο, υπάρχει πιθανότητα να δυσκολευτείτε να του προσφέρετε αυτά που χρειάζεται και να είστε και οι δύο ανικανοποίητοι. Όταν έχετε ένα ζώο στο σπίτι, πρέπει τόσο αυτό όσο και εσείς να είστε ευχαριστημένοι με την συμβίωση. Διαφορετικά θα καταλήξετε να αποχωριστείτε τον φίλο σας, να απογοητευτείτε και να μην θελήσετε να ξαναδεθείτε με ένα ζώο. Ο αποχωρισμός θα προκαλέσει άσχημα συναισθήματα και στο ζώο, αν είναι θηλαστικό, το οποίο θα σας έχει αγαπήσει και θα θέλει να είναι για πάντα μαζί σας.

Τι πρέπει να σκεφτείτε πριν πάρετε ένα ζώο:

  1. Μέγεθος σπιτιού: αν μένετε σε μικρό διαμέρισμα, καλό είναι να επιλέξετε ένα μικρού ή μεσαίου μεγέθους ζώο όπως γάτα, μικρός ή μεσαίος σκύλος, κουνέλι, ερπετό ή πτηνό. Οι μεγάλοι σκύλοι χρειάζονται μεγάλο χώρο για να κινούνται και αν δε μπορούν να το κάνουν μέσα στο σπίτι, τότε θα πρέπει να αφιερώνετε κάποιες ώρες καθημερινά για την βόλτα του. Αν διαθέτετε μεγάλο σπίτι ή κήπο ή αρκετό χρόνο για την βόλτα του σκύλου σας , τότε μπορείτε να πάρετε έναν μεγαλόσωμο σκύλο.
  2. Κήπος: αν θέλετε το ζώο σας να μένει στον κήπο και όχι μέσα στο σπίτι, τότε θα πρέπει να αποφύγετε τα μικρά σκυλάκια, γιατί φοβούνται να μένουν μόνα έξω και τον χειμώνα κρυώνουν περισσότερο από τα μεγάλα σκυλιά.
  3. Παιδιά: αν έχετε μικρά παιδιά, να αποφύγετε οπωσδήποτε τα μικρόσωμα σκυλάκια, εκτός αν είστε απόλυτα σίγουροι ότι τα παιδιά δεν θα το χειριστούν άγαρμπα. Όσο πιο μικρό είναι ένα σκυλί, τόσο πιο πολύ αναστατώνεται σε ένα περιβάλλον με θορύβους και με παιδιά που θα κάνουν απότομες κινήσεις και θα το τραβήξουν αδέξια παίζοντας μαζί του. Τα μικρά παιδιά θα δουν τον σκύλο σαν παιχνίδι και όχι σαν ένα μέλος της οικογένειας που χρειάζεται φροντίδα. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να γίνει ο σκύλος νευρικός και φοβισμένος και ίσως να δαγκώσει σαν απάντηση σε μια απότομη κίνηση. Το ίδιο ισχύει και για τις γάτες οι οποίες δεν ανέχονται απότομους χειρισμούς και θα γρατζουνίσουν ή θα δαγκώσουν για να αμυνθούν. Αν νομίζεται ότι τα παιδιά σας είναι αρκετά ώριμα για να καταλάβουν τις ανάγκες ενός ζώου και να τις σεβαστούν, τότε κανονίστε για τα παιδιά μία συνάντηση με το υποψήφιο ζώο πριν το πάρετε στο σπίτι και παρακολουθήστε την συμπεριφορά και των δύο πλευρών. Είναι λάθος να πάρετε ένα ζωάκι ως μέσο εκπαίδευσης των παιδιών σας, ώστε να γίνουν πιο υπεύθυνα ή πιο ήρεμα, κάτι που το ακούω συχνά. Αν ο συνδυασμός παιδιού και ζώου δεν είναι καλός από την αρχή, μην ελπίζετε ότι θα καλυτερέψει αργότερα. Θα αναγκάσετε τα παιδιά σας να αποχωριστούν το ζώο τους, κάτι που είναι εξαιρετικά δυσάρεστο στις τρυφερές ηλικίες. Επίσης, να είστε σίγουροι ότι θέλετε το ζωάκι πρώτοι εσείς και μετά τα παιδιά και μην ενδώσετε ποτέ στα παρακάλια τους, αν δεν θέλετε εσείς ένα ζώο στο σπίτι. Το μεγαλύτερο βάρος της φροντίδας πέφτει στους ενήλικες του σπιτιού. Γενικά, αν έχετε μικρά παιδιά, προτιμήστε μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους σκυλιά όλως Λαμπραντόρ, Μπόξερ, λυκόσκυλα κ.α..
  4. Άλλα μέλη της οικογένειας: Εκτός από τα μικρά παιδιά, θα πρέπει να συζητήσετε το θέμα με όλα τα μέλη της οικογένειας. Λάβετε υπόψη σας αλλεργίες που μπορεί να έχει κάποιος στο σπίτι, αλλά και διάφορες φοβίες. Δεν ανέχονται όλοι στο περιβάλλον τους σκύλους, γάτες, ερπετά κλπ.. Επίσης θα πρέπει να σεβαστείτε την άποψη του ατόμου που είναι υπεύθυνο για το νοικοκυριό, γιατί αυτό θα αναλάβει το δυσκολότερο κομμάτι της καθημερινότητας του ζώου που είναι η καθαριότητα. Οι σκύλοι, οι γάτες και τα κουνέλια αλλάζουν τρίχωμα συχνά και τρίχες βρίσκονται στα πατώματα, στους καναπέδες και αλλού. Επίσης κάποια ζώα λερώνουν μέσα στο σπίτι ιδιαίτερα όταν είναι νεαρά. Αλλά και τα πτηνά λερώνουν τον χώρο γύρω από το κλουβί τους με φτερά και τσόφλια από τα σπόρια που τρώνε. Αν λοιπόν ο υπεύθυνος της καθαριότητας του σπιτιού δεν είναι διατεθειμένος να καθαρίζει έξτρα λόγω ζώου, κάποιος άλλος πρέπει να αναλάβει αυτή την αγγαρεία.
  5. Ώρες που διαθέτετε για το ζώο: Δεν χρειάζονται όλα τα ζώα τον ίδιο χρόνο φροντίδας. Δεν είναι σημαντικό για ένα ερπετό να περνάτε χρόνο μαζί του. Αν του εξασφαλίσετε τροφή και το σωστό περιβάλλον για να ζει, δεν απαιτείται κάτι άλλο από εσάς. Αντίθετα ο σκύλος, η γάτα και τα τρωκτικά, χρειάζονται την παρέα σας. Αν δεν είναι κανείς στο σπίτι ολόκληρη την ημέρα, το ζώο σας θα αισθάνεται μοναξιά. Αν δεν υπάρχει κάποιος να περνάει χρόνο της μέρας με το ζώο, καλύτερα μην το πάρετε. Μην ξεχνάτε ακόμα ότι χρειάζεται και χρόνος καθημερινά για την εκπαίδευση του ζώου σας. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τα σκυλιά, αλλά και για τις γάτες και για τα τρωκτικά, τα οποία είναι και αυτά εκπαιδεύσιμα. Μία λύση για να μην νιώθει μοναξιά το ζώο σας, είναι να πάρετε ένα δεύτερο για να κάνει παρέα το ένα στο άλλο. Βέβαια οι ευθύνες για σας θα είναι διπλές, καθώς και τα έξοδα. Επίσης θα πρέπει τα δύο ζωάκια να συνυπάρχουν ειρηνικά μεταξύ τους και να απολαμβάνουν το ένα την παρέα του άλλου. Αλλά ακόμα και αν μπορείτε να έχετε δύο ζώα, η δική σας παρουσία παραμένει σημαντική.
  6. Ιδιαιτερότητες κάθε ζώου: Πληροφορηθείτε από πριν τι χρειάζεται κάθε ζώο, τις καθημερινές του συνήθειες, την διατροφή του και τα ιατρικά του έξοδα. Έπειτα αποφασίστε ποιο ταιριάζει στον δικό σας τρόπο ζωής. Πρέπει να είστε σίγουροι ότι μπορείτε να ανταπεξέρχεστε στις ανάγκες του. Αν ένα ζωάκι έχει προσδόκιμο ζωής 15 χρόνια, σκεφτείτε αν θα μπορείτε να το φροντίζεται μέχρι τότε. Αν για παράδειγμα σκοπεύετε να αλλάξετε σπίτι ή πόλη ή χώρα, τότε σκεφτείτε τι θα κάνετε με το ζώο σας. Θα μπορέσετε να το πάρετε μαζί σας; Υπάρχει κάποιο μέλος της οικογένειας να αναλάβει την φροντίδα του αφού φύγετε; Είστε γενικά διατεθειμένοι να κάνετε τις επιλογές της ζωής σας λαμβάνοντας υπόψη και το ζώο σας; Ένα συνηθισμένο λάθος που γίνεται είναι νέα ζευγάρια να παίρνουν σκύλο και όταν κάνουν παιδιά να μην τον θέλουν πια. Το ζώο δεν είναι υποκατάστατο παιδιού. Μην πάρετε ζώο αν δεν θέλετε να το έχετε σε όλες τις περιόδους της ζωής σας. Άλλες ιδιαιτερότητες, εκτός της ηλικίας, είναι το μέγεθος του ζώου για το οποίο μιλήσαμε σε σχέση με το μέγεθος του σπιτιού, το γάβγισμα στους σκύλους και το ξύσιμο των νυχιών στις γάτες. Το γάβγισμα είναι ενοχλητικό τόσο για τα μέλη της οικογένειας, όσο και για τους γείτονες. Ακόμα και αν δεν ενοχλεί εσάς, αν ενοχλεί τους γείτονες θα έχετε συνεχώς παράπονα ή και απόπειρες δηλητηρίασης του σκύλου σας από κάποιον κακοήθη. Φροντίστε λοιπόν να εκπαιδεύσετε τον σκύλο να μην γαβγίζει για ψύλλου πήδημα από μικρή ηλικία. Αν θέλετε σκύλο για φύλακα στην αυλή, μάθετέ τον να γαβγίζει μόνο όταν κάποιος πλησιάσει κοντά στο σπίτι και όχι με τον παραμικρό θόρυβο. Μάθετε επίσης ότι υπάρχουν ράτσες σκυλιών όπως τα Καυκάσια, που είναι εξαιρετικοί φύλακες ενώ γαβγίζουν ελάχιστα. Όσων αφορά το ξύσιμο των νυχιών στις γάτες, σκεφτείτε πως να αποφύγετε την καταστροφή των επίπλων σας. Αν υπάρχει κήπος, η γάτα συνήθως θα προτιμήσει να τα ξύσει έξω. Παρ’ολ’αυτά, προμηθευτείτε εγκαίρως ονυχοδρόμιο για μέσα στο σπίτι. Να είστε όμως πάντα προετοιμασμένοι, ότι η γάτα μπορεί να βρει πιο δελεαστική την πολυθρόνα του σαλονιού για να ξύσει τα νύχια της. Η τριχόπτωση στα θηλαστικά είναι ένα ακόμα πρόβλημα και διαφέρει από ράτσα σε ράτσα. Αν υπάρχει άτομο στο σπίτι αλλεργικό ή αν απλά δεν αντέχετε τις τρίχες στους καναπέδες και στα πατώματα, διαλέξτε μια ράτσα σκύλου που δεν αφήνει πολύ τρίχα (Μαλτέζικο, Γιορκσάιρ κ.α.). Επίσης, αποφύγετε τις γάτες.

Πού θα βρείτε τις κατάλληλες πληροφορίες για το ζώο που θέλετε: διαβάστε βιβλία, ψάξτε στο διαδίκτυο, ρωτήστε κτηνιάτρους, εκπαιδευτές ζώων και κομμωτές ζώων. Προπαντός συνομιλήστε με άλλους ανθρώπους που έχουν ζώα. Ρωτήστε τους για την ζωή τους με το ζώο τους, τι τους δυσκόλεψε, τι λύσεις βρήκαν. Ζητήστε να περάσετε λίγες ώρες μαζί με αυτούς και το ζώο τους. Συζητήστε τις πληροφορίες που μαζεύετε με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας. Μετά αποφασίστε αν και τι ζώο θα πάρετε. Για να είναι το ζώο χαρά για σας και για να έχει και αυτό μια καλή ζωή.





Τι ΔΕΝ πρέπει να τρώει ο σκύλος σας.

28 05 2011

Υπάρχουν πολλές πληροφορίες διαθέσιμες για την διατροφή του σκύλου σήμερα. Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθώ στο τι δεν πρέπει να τρώει ένας σκύλος, παρά στο τι πρέπει. Η επιλογή αυτή βασίστηκε στα λάθη που παρατηρώ να γίνονται στην διατροφή των σκύλων από τους ιδιοκτήτες τους. Τις περισσότερες φορές, τα λάθη αυτά γίνονται λόγω λανθασμένης συσχέτισης των αναγκών του σκύλου με τις δικές μας διατροφικές συνήθειες. Τι λοιπόν ΔΕΝ πρέπει να δίνετε στον σκύλο σας, ανεξάρτητα από την ηλικία και την φυλή του:

1) Γάλα. Το μόνο γάλα που χρειάζονται τα σκυλιά είναι το μητρικό για τους 2 πρώτους μήνες της ζωής τους. Όσο μεγαλώνει ένα κουτάβι, το ένζυμο που διασπά την λακτόζη του γάλακτος, η λακτάση, μειώνεται προοδευτικά. Η κατανάλωση γάλακτος από έναν οργανισμό που δε μπορεί να διασπάσει την λακτόζη έχει ως αποτέλεσμα πόνους στο έντερο, τυμπανισμό (φούσκωμα), και κολίτιδα. Για τον λόγο αυτόν, μετά από έναν σταδιακό απογαλακτισμό, δεν πρέπει να ξαναδώσετε στον σκύλο σας γάλα.

Αν χρειαστεί να δώσετε γάλα σε ένα ορφανό κουτάβι, προτιμήστε ειδικό υποκατάστατο γάλακτος για σκύλους. Το αγελαδινό γάλα δεν έχει τις σωστές αναλογίες θρεπτικών συστατικών για την ανάπτυξη του κουταβιού. Αν πάλι δεν βρίσκετε υποκατάστατο για σκύλους και είναι άμεση ανάγκη να ταΐσετε ένα κουτάβι, δώστε συμπυκνωμένο αγελαδινό γάλα (κουτί) χωρίς να το αραιώσετε.

2) Κόκαλα. Κανένα κόκαλο δεν είναι κατάλληλο γα την διατροφή του σκύλου. Ούτε μικρό, ούτε μεγάλο. Ούτε από βοδινό, ούτε από κοτόπουλο. Ούτε ωμό, ούτε βραστό. Δεν είναι στην φύση κανενός θηλαστικού να τρώει κόκαλα. Κόκαλα θα έτρωγε ένας πεινασμένος σκύλος αν δεν είχε να φάει κάτι καλύτερο. Τα κόκαλα δεν έχουν καμιά διατροφική αξία. Είναι μόνο μία ευχάριστη απασχόληση για τον σκύλο. Αντί για αυτά όμως θα μπορούσε να μασήσει κάτι άλλο που δεν έχει τις αρνητικές συνέπειες των κοκάλων (οδοντικό νήμα, δερμάτινα παιχνίδια κ.α.). Ποιες είναι αυτές:

α) Στα δόντια: Όχι μόνο δεν καθαρίζονται τα δόντια τρώγοντας κόκαλα (όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί), αλλά αντιθέτως φθείρονται και σπάνε.

β) Στον οισοφάγο: Ο συνεχής ερεθισμός του οισοφάγου καταλήγει σε χρόνια οισοφαγίτιδα. Επίσης μπορεί κάποιο κόκαλο να κολλήσει στον οισοφάγο και να τον τρυπήσει.

γ) Στο στομάχι: Τα κόκαλα ερεθίζουν το στομάχι προκαλώντας οξείες και χρόνιες γαστρίτιδες και έλκη.

δ) Στο έντερο: Ένα μεγάλο κομμάτι κόκαλου μπορεί να φράξει το έντερο προκαλώντας ειλεό, πράγμα πολύ επικίνδυνο καθώς, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, ο σκύλος πεθαίνει εντός λίγων ορών. Επίσης, αιχμηρά κόκαλα μπορούν να προκαλέσουν διάτρηση του εντέρου και θάνατο από περιτονίτιδα. Αλλά και μικρά κομμάτια κόκαλων μπορούν να γίνουν βλαβερά. Αν αναμειχθούν στο στομάχι και στο έντερο με φαγητό, θα σχηματίσουν μια συμπαγή και σκληρή μάζα που δεν θα μπορεί να προωθηθεί με τις περισταλτικές κινήσεις του εντέρου. Το αποτέλεσμα θα είναι δυσκοιλιότητα, ειλεός και μεγάκολο. Ακόμα και αν δεν κινδυνεύσει η ζωή του σκύλου από κόκαλα, σίγουρα θα προκληθεί κολίτιδα από τον ερεθισμό του παχέος εντέρου. Η κατάσταση αυτή δεν είναι επικίνδυνη, είναι όμως δύσκολο να θεραπευτεί εντελώς αν ποτέ ξεκινήσει. Ο σκύλος θα είναι επιρρεπής σε κολίτιδες σε όλη του την ζωή.

3) Κονσέρβες. Οι κονσέρβες περιέχουν προϊόντα σφαγείου που δεν προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, αρκετό λίπος και ένα μικρό ποσοστό κρέατος (αν διαβάσετε πόσο μικρό είναι αυτό το ποσοστό θα εκπλαγείτε). Περιέχουν επίσης συντηρητικά και βελτιωτικά γεύσης. Όπως καταλαβαίνετε, τα συστατικά αυτά δεν είναι ποιοτική διατροφή, ενώ παράλληλα προκαλούν δυσπεψία και κολίτιδα.

4) Τηγανιτά. Ενώ το ωμό ελαιόλαδο είναι εξαιρετική πηγή βιταμινών Α και Ε και ω λιπαρών οξέων, το τηγανιτό λάδι προκαλεί κολίτιδα.

5) Λίπη σε μεγάλη ποσότητα. Η κατανάλωση μιας μεγάλης ποσότητας λίπους στην καλύτερη περίπτωση θα προκαλέσει κολίτιδα. Στην χειρότερη, θα προκαλέσει οξεία παγκρεατίτιδα με κολικό, κατάσταση που είναι επικίνδυνη. Η καθημερινή κατανάλωση λιπαρών τροφών, όπως θα ξέρετε, καταλήγει σε παχυσαρκία και τα άσχημα συνακόλουθά της όπως αρθρίτιδα, καρδιοαγγειακά προβλήματα, διαβήτης κλπ.

6) Ζάχαρη σε μεγάλη ποσότητα. Κατ’αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι το «τα γλυκά και η σοκολάτα προκαλούν τύφλωση στα σκυλιά» είναι μύθος. Τα σκυλιά, όπως και εμείς, μπορούν άφοβα να φάνε κάτι γλυκό σε λογική ποσότητα. Καταλαβαίνετε ότι ένα σκυλάκι 10 κιλών δεν κάνει να φάει μία πάστα που είναι ανθρώπινη μερίδα γλυκού.  Η κατανάλωση μιας μεγάλης ποσότητας ζάχαρης μπορεί να προκαλέσει επιληπτική κρίση, ενώ η καθημερινή κατανάλωση ζάχαρης καταλήγει σε παχυσαρκία.

7) Πικάντικα/καυτερά. Το πιπέρι και τα υπόλοιπα καρυκεύματα προκαλούν οξεία ή χρόνια γαστρίτιδα και κολίτιδα. Όταν βρίσκονται σε σάλτσα, μπορείτε να την αφαιρέσετε ξεπλένοντας  το φαγητό με νερό.

8) Ωμά κρεατικά και άπλυτα λαχανικά. Ο λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να δίνετε στον σκύλο σας ωμό κρέας/κοτόπουλο/ψάρι/αυγά καθώς και άπλυτα ωμά λαχανικά είναι ακριβώς ο ίδιος για τον οποίο δεν τα τρώμε και εμείς ωμά: τροφική δηλητηρίαση από διάφορα μικρόβια όπως Σαλμονέλα, Καμπυλοβακτηρίδιο, Κολοβακτηρίδιο, Κλωστρίδιο, Λιστέρια, Σταφυλόκοκκος, Τοξόπλασμα. Οι τροφικές δηλητηριάσεις παρουσιάζουν διάρροιες, κοιλιακό άλγος, εμετούς, πυρετό κ.α.. Μπορεί να είναι και θανατηφόρες. Μεγάλο πρόβλημα επίσης στην Ελλάδα στα ωμά κρέατα είναι ο Εχινόκοκκος.

9) Πατατάκια, γαριδάκια και λοιπά σνακς. Συντηρητικά, χρώματα, πολύ αλάτι και ζάχαρη βρίσκονται σε αυτά τα φαγητά. Δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνονται τόσο στην διατροφή την δική σας, όσο και του σκύλου.

10) Σταφύλια και σταφίδες. Πρέπει να αποφεύγονται ακόμα και σε μικρές ποσότητες γιατί προκαλούν οξεία νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο.





Όταν ο σκύλος μας μυρίζει άσχημα-μέρος β’: πρόληψη

23 02 2011

Στο προηγούμενο άρθρο, αναφερθήκαμε στις αιτίες κακοσμίας στους σκύλους. Πώς μπορείτε όμως να προλάβετε το κακό πριν ξεκινήσει και να αποφύγετε τον κτηνίατρο;

Κακοσμία στόματος: Όπως αναφέραμε στο α’ μέρος του άρθρου, η κακοσμία στο στόμα του σκύλου οφείλεται κυρίως στην οδοντική πλάκα και ουλίτιδα. Η εμφάνιση της πλάκας είναι αναπόφευκτη σε όλα τα σκυλιά. Πώς μπορείτε όμως να καθυστερήσετε την εμφάνιση και την εξέλιξη της;

Το καλύτερο θα ήταν να βουρτσίζετε τα δόντια του σκύλου σας καθημερινά, όπως κάνετε και εσείς. Μην χρησιμοποιείτε ποτέ οδοντόκρεμα για ανθρώπους, γιατί μπορεί να περιέχει ξυλιτόλη  η οποία είναι δηλητήριο για τα ζώα. Η κατάποση μιας μικρής ποσότητας αυτής της ουσίας προκαλεί από επιληπτική κρίση μέχρι θάνατο. Αν το βούρτσιδμα των δοντιών δεν είναι πρακτικό για σας είτε γιατί δεν έχετε χρόνο είτε γιατί ο σκύλος δεν συνεργάζεται, υπάρχουν τρόποι που το αντικαθιστούν και είναι οι εξής: α) διατροφή με κροκέτα: οι μαλακές τροφές αφήνουν υπολείμματα στα δόντια που ευνοούν την ανάπτυξη βακτηριδίων και οδηγούν σε πλάκα. Η κροκέτα, εκτός του ότι δεν αφήνει πολλά υπολείμματα, βοηθάει στον μηχανικό καθαρισμό των δοντιών. Μάλιστα υπάρχουν κροκέτες ειδικές για πρόληψη της περιοδοντικής νόσου. β) πάστα/διάλυμα καθαρισμού: υπάρχουν στο εμπόριο φαρμακευτικές πάστες (όχι απλές οδοντόκρεμες σκύλου) και διαλύματα ειδικά για την αντισηψία της στοματικής κοιλότητας. Μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε 1-2 φορές την εβδομάδα, χωρίς να χρειάζεται να τα απλώσετε σε όλη την επιφάνεια των ούλων. Μία μικρή ποσότητα πάστας τοποθετείται κάτω από το χείλος του σκύλου, σε ένα σημείο πάνω στο ούλο, ενώ το διάλυμα ανακατεύεται με το καθημερινό πόσιμο νερό του σκύλου.

Τα κόκαλα και τα διάφορα σνακ για τα δόντια δεν έχουν καλά αποτελέσματα όσων αφορά την πλάκα. Μπορείτε να τα δίνεται στον σκύλο σας για να έχει μια πιο φρέσκια αναπνοή και τίποτα περισσότερο. Σημαντικό: Ποτέ μην δίνετε στον σκύλο σας κόκαλα ζώου για να μασήσει. Όχι μόνο δεν καθαρίζουν τα δόντια, αλλά τα φθείρουν και τα σπάνε.

Ωτίτιδα: Οι παράγοντες που οδηγούν σε ωτίτιδα στον σκύλο είναι διάφοροι (ανατομία αυτιού, φυλή, μικρόβια κτλ.). Αυτό που πρέπει να φροντίζετε εσείς πάνω απ’όλα είναι να μην υπάρχει υγρασία μέσα στο αυτί. Πώς; Καταρχήν δεν θα ρίχνετε νερό ή άλλα υγρά στο αυτί του σκύλου. Για τον καθαρισμό του έξω ακουστικού πόρου, θα χρησιμοποιείτε μόνο στεγνό βαμβάκι. Αν θέλετε να τον καθαρίσετε πιο σχολαστικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ειδικά υγρά καθαρισμού του αυτιού που έχουν κερατολυτικές και ξηραντικές ιδιότητες. Τέτοια υγρά καλό είναι να χρησιμοποιούνται αμέσως μετά το μπάνιο του σκύλου, ώστε σε περίπτωση που έχει μπει νερό στο αυτί, να το ξηράνουν. Πριν ξεκινήσετε το μπάνιο μάλιστα, βάλτε βαμβάκι στα αυτάκια, ώστε να εμποδίσετε σταγόνες νερού να μπουν μέσα.

Ενσφήνωση περιπρωκτικών αδένων: Για την υγιεινή των περιπρωκτικών αδένων δε μπορείτε να κάνετε πολλά πράγματα προληπτικά. Στην επίσκεψη στον κτηνίατρο μπορεί να διαπιστωθεί ότι είναι πιο διογκωμένοι από το κανονικό. Τότε μόνο χρειάζεται να αδειάζουν τακτικά (περίπου μία φορά το μήνα) , ώστε να προλάβετε πιθανή μόλυνση του συσσωρευμένου υγρού.

Δερματίτιδα: Το δέρμα και το τρίχωμα αντανακλούν την γενικότερη υγεία του ζώου. Και ο πιο βασικός παράγοντας για την καλή υγεία είναι η ποιοτική και ισορροπημένη διατροφή. Υγιές ζώο με δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα έχει λαμπερό τρίχωμα και δε μυρίζει. Εκτός όμως από σωστή διατροφή, το δέρμα και το τρίχωμα χρειάζονται και ειδική περιποίηση (συμπληρώματα διατροφής, βούρτσισμα, μπάνιο και κούρεμα).

1) Συμπληρώματα διατροφής: Συμπληρώματα που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και βοηθούν την ανάπλαση του δέρματος είναι τα λιπαρά οξέα (γνωστά ως ω3 και ω6). Κυκλοφορούν σε μορφή κάψουλας και υγρού για σκύλους. Μπορείτε ακόμα να δώσετε μουρουνέλαιο ή ιχθυέλαιο σε ανθρώπινο σκεύασμα που περιέχουν ω3 λιπαρά οξέα. Αλλά ακόμα και το ελαιόλαδο είναι ευεργετικό για το δέρμα, όταν το δίνεται ωμό (όχι μαγειρεμένο).

2) Βούρτσισμα: Όσο και αν ακούγεται περίεργο, είναι πιο σημαντικό από το μπάνιο. Μπορεί να γίνεται όσο συχνά θέλετε. Αν μπορείτε και κάθε μέρα, είναι ό,τι καλύτερο για το ζώο σας. Ξεμπλέκουν οι κόμποι, εξαπλώνετε το σμήγμα, αφαιρείται η σκόνη, το χώμα, τα άγανα, τα αγκάθια και τα χόρτα και φεύγουν οι νεκρές τρίχες.

3) Μπάνιο: Με το μπάνιο, αφαιρείται το σμήγμα, το χώμα και η βρωμιά  που βρίσκεται σε βάθος και δεν φεύγει με το βούρτσισμα. Δεν αφαιρούνται οι ψύλλοι, ούτε τα τσιμπούρια, βοηθάει όμως να τα εντοπίσετε.

Το δέρμα των σκύλων δεν είναι το ίδιο με το ανθρώπινο. Δεν έχει τους ιδρωτοποιούς πόρους του ανθρώπινου, αλλά σμηγματογόνους αδένες. Έχει επίσης διαφορετικό ph από αυτό του ανθρώπινου δέρματος. Για το λόγο αυτό πρέπει να χρησιμοποιείτε σαμπουάν ειδικό για σκύλους και όχι για ανθρώπους. Μετά το ξέπλυμα από το σαμπουάν, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μαλακτικό για το τρίχωμα. Υπάρχουν προϊόντα που περιέχουν σαμπουάν και μαλακτικό μαζί. Δοκιμάστε και διαλέξτε αυτό που είναι πιο καλό για το ζώο σας. Για σκύλους με ευαίσθητα δέρματα, προτιμήστε κάποιο φαρμακευτικό σαμπουάν που θα σας προτείνει ο κτηνίατρος.

Πολύ συχνή ερώτηση είναι αν κάνει να κάνετε μπάνιο ένα κουτάβι. Η απάντηση είναι ναι, εφόσον έχει κλείσει 3 μήνες ζωής. Με μία εξαίρεση: αν αποκτήσετε ένα κουτάβι κάτω των 3 μηνών και δεν είστε σίγουροι για την υγιεινή του χώρου απ’όπου προήλθε, τότε επιβάλλετε να το κάνετε ένα μπάνιο. Προσοχή, το μπάνιο αυτό θα είναι με αντισηπτικό σαμπουάν. Σας ενδιαφέρει να αφαιρέσετε τυχόν αυγά παρασίτων και μύκητες  από το δέρμα του κουταβιού πριν το βάλετε στον χώρο σας και τον μολύνετε. Το μπάνιο αυτό δεν θα είναι ένα καλλυντικό μπάνιο για τον σκύλο, αλλά ένα αντισηπτικό μπάνιο για την δική σας υγεία και για την υγεία άλλων ζώων που ίσως ζουν μαζί σας. Για ένα τέτοιο μπάνιο χρειάζεστε φαρμακευτικό σαμπουάν με αντισηπτικές ιδιότητες για σκύλους. Επίσης καλά αποτελέσματα δίνουν και ανθρώπινα αντισηπτικά σαπούνια με ποβιδόνη ή χλωρεξιδύνη (από φαρμακείο).

Πριν το μπάνιο, ο σκύλος πρέπει να βουρτσιστεί, γιατί αν βραχεί, δύσκολα ξεμπλέκονται οι κόμποι. Δεύτερο βούρτσισμα γίνεται μετά το ξέβγαλμα, όταν είναι ακόμα βρεγμένος, για να αφαιρεθούν εύκολα οι νεκρές τρίχες. Μετά το μπάνιο, στεγνώστε το ζώο σας με πετσέτα. Το καλύτερο είναι να εκπαιδεύσετε τον σκύλο σας να δέχεται στέγνωμα με πιστολάκι. Είναι σημαντικό να μην μένει υγρασία στο δέρμα του σκύλου, ιδιαίτερα ανάμεσα στα δάχτυλα και σε πτυχώσεις του δέρματος. Το πιστολάκι πρέπει να κινείται διαρκώς και να μη μένει πολλή ώρα πάνω από το ίδιο σημείο, διαφορετικά θα δημιουργηθεί έγκαυμα. Μετά το στέγνωμα, γίνεται το τρίτο και τελευταίο βούρτσισμα και το χαϊδεμένο σας είναι όμορφο και καθαρό.

Πόσο συχνά επιτρέπετε να κάνετε μπάνιο τον σκύλο σας; Η συμβουλή μου είναι όχι πιο συχνά από 1 φορά στις 3 εβδομάδες. Όπως ανέφερα παραπάνω, το δέρμα των σκύλων παράγει σμήγμα. Το σμήγμα αυτό είναι προστατευτικό και η συχνή αφαίρεση του με σαπούνι αφήνει το δέρμα εκτεθειμένο σε μικρόβια. Αν χρειαστεί, μπορείτε να καθαρίζετε τοπικά λεκέδες ή τα ποδαράκια μετά την βόλτα, πάντα στεγνώνοντας μετά.

4) Κούρεμα: Το κούρεμα των μακρύτριχων και σγουρομάλλικων σκύλων προσφέρει  δροσιά τους ζεστούς μήνες και ξαλάφρωμα από τους κόμπους που δεν ξεμπλέκονται με την βούρτσα. Επίσης δίνει την δυνατότητα να ελεγχτεί το δέρμα καλύτερα για εξωπαράσιτα, πληγές και άλλες παθήσεις. Εκτός από το κούρεμα όλου του σκύλου, μπορείτε περιστασιακά να κουρεύετε τρίχες που μαζεύουν  βρωμιά τοπικά, όπως γύρω από τον πρωκτό, ανάμεσα στα δάχτυλα, κάτω από τα μάτια, στα αυτιά κτλ.

(Για τις αιτίες της κακομίας του σκύλου διαβάστε: όταν ο σκύλος μας μυρίζει άσχημα-μέρος α’: αιτίες)

.





Όταν ο σκύλος μας μυρίζει άσχημα-μέρος α’:αιτίες

23 01 2011

Η Λούση στο μπάνιο

Όλο και περισσότεροι πελάτες μου παραπονιούνται ότι το ζώο τους μυρίζει άσχημα. Αρκετές φορές, πλησιάζοντας το ζώο για να βρω την πηγή της δυσοσμίας, σε μένα μυρίζει φυσιολογικά. Όταν ρωτήσω τι ακριβώς μυρίζουν πάνω στον σκύλο τους, η απάντηση είναι «σκυλίλα». Τι πιο φυσιολογικό; Ανησυχητικό είναι όταν μυρίζει οτιδήποτε άλλο παρά σκύλος. Κάθε ζώο όπως και κάθε άνθρωπος έχει την μυρωδιά του. Αν μάλιστα βραχεί, η μυρωδιά αναδύεται εντονότερα. Υπάρχουν όμως φορές που ο σκύλος έχει μία δυσάρεστη, μη φυσιολογική μυρωδιά που προδίδει κάποιο πρόβλημα υγείας. Και είναι ένα από τα παρακάτω:

1) Κακοσμία στόματος: Αν πλησιάσετε κοντά στο στόμα του ζώου σας, ίσως διαπιστώσετε ότι εκεί είναι η εστία του προβλήματος. Τί όμως μπορεί να προκαλέσει κακή αναπνοή σε ένα ζώο;

Το πιο συνηθισμένο είναι η οδοντική πλάκα, αυτό που γνωρίζουμε όλοι ως «πέτρα στα δόντια». Η πλάκα συνοδεύεται πάντα από ουλίτιδα, σε αρχικά ή προχωρημένα στάδια.  Οι μικρόσωμες ράτσες παρουσιάζουν αυτό το πρόβλημα σε νεαρότερες ηλικίες από ότι οι μεγαλόσωμες ράτσες. Σκυλάκια κάτω των 10 κιλών μπορεί να εμφανίσουν πέτρα από 1-2 ετών. Υπάρχουν διάφορα προϊόντα στο εμπόριο για την αποφυγή της περιοδοντικής νόσου με αμφίβολα όμως αποτελέσματα. Τα περισσότερα προσφέρουν μονάχα μια πιο φρέσκια αναπνοή για μία-δύο μέρες. Η μόνη αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης της οδοντικής πλάκας είναι ο καθαρισμός των δοντιών από κτηνίατρο με οδοντιατρικά εργαλεία και μηχανήματα.

Κακή μυρωδιά στην περιοχή του στόματος μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σε σκύλους με μακριές τρίχες στο ρύγχος, όταν μένουν κολλημένα σε αυτές υπολείματα τροφών πολλών ημερών. Η λύση είναι ο καθημερινός καθαρισμός της περιοχής.

Σοβαρότεροι λόγοι κακοσμίας του στόματος είναι κάποια συστηματικά νοσήματα όπως ο διαβήτης και η νεφρική ανεπάρκεια. Στην πρώτη περίπτωση η αναπνοή έχει μυρωδιά κετόνης, ενώ στην δεύτερη αμμωνίας. Τα ζώα αυτά παρουσιάζουν και άλλα, πιο ανησυχητικά συμπτώματα της νόσου.

2) Ωτίτιδα: Η μόλυνση του ακουστικού πόρου προκαλείται από βακτηρίδια και μύκητες. Ενδείξεις ωτίτιδας είναι η διαρκής κλίση του κεφαλιού προς τη μεριά του προσβεβλημένου αυτιού, λόγω πόνου, καθώς και το έντονο ξύσιμο του αυτιού. Κάποια σκυλιά όμως δεν εκδηλώνουν την ενόχλησή τους και το μόνο που θα παρατηρήσετε είναι μια έντονη οσμή από το αυτί. Η αντιμετώπιση της ωτίτιδας είναι η πλύση από κτηνίατρο και φαρμακευτική αγωγή τοπικά ή/και από το στόμα.

3) Ενσφήνωση περιπρωκτικών αδένων: Οι περιπρωκτικοί αδένες αδειάζουν κατά την αφόδευση. Αν αυτό σταματήσει να συμβαίνει, το υγρό που περιέχουν συσσωρεύεται και οι αδένες διογκώνονται. Το υγρό αρχίζει και γίνεται δύσοσμο με την ανάπτυξη βακτηριδίων, μπορεί μάλιστα να γίνει πυώδες. Ο κτηνίατρος  μπορεί να αδειάσει το περιεχόμενο των αδένων και να δείξει και σε εσάς τον τρόπο να τους αδειάζετε στο σπίτι. Σε περίπτωση όμως που υπάρχει μόλυνση, η αντιμετώπιση είναι φαρμακευτική και σε προχωρημένες περιπτώσεις χειρουργική.

Συχνά, άσχημη μυρωδιά από τον πρωκτό, προέρχεται απλά και μόνο από την κακή υγιεινή της περιοχής. Η καθαριότητά της συμπεριλαμβάνει κούρεμα του τριχώματος αν είναι μακρύ, ώστε να μη μένουν υπολείμματα κοπράνων και η τακτική της πλύση.

4) Δερματίτιδα: Παρασιτικές, βακτηριδιακές, μυκητιακές και αλλεργικές δερματίτιδες που προκαλούν κνησμό είναι οι κυριότερες αιτίες κακοσμίας του δέρματος. Το ζώο ξύνεται επανειλημμένα με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τού δέρματος και την υπερπαραγωγή σμήγματος. Το λιπαρό σμήγμα ταγκίζει γρήγορα και αποδίδει μια δυσάρεστη μυρωδιά. Παράλληλα, βακτηρίδια πολλαπλασιάζονται στη επιδερμίδα καθώς διασπούν το σμήγμα. Για να εξαλειφθεί η μυρωδιά, πρέπει να καταπολεμηθεί η σμηγματόρροια. Υπάρχουν ειδικά σαμπουάν κατά της σμηγματόρροιας, αλλά αυτό δεν αρκεί. Πρέπει παράλληλα να αντιμετωπιστεί η αιτία της δερματίτιδας, διαφορετικά το σμήγμα θα επανεμφανιστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την λουτροθεραπεία.

Ιδιαίτερη προσοχή όσων αφορά το δέρμα, χρειάζονται οι φυλές με πτυχές (Σαρπέυ, μπουλντόγκ) και οι φυλές με κοντό και με πτυχές επιρίνιο (παγκ, πεκινουά κ.α.). Η επιδερμίδα ανάμεσα στις πτυχές, εγκλωβίζει εκκρίσεις των ματιών, σάλια, υπολείματα τροφών και άλλες βρωμιές που μαζί με την έλλειψη οξυγόνου ευνοούν την ανάπτυξη βακτηριδίων και μυκήτων. Σε αυτά τα σκυλιά, η καθαριότητα των πτυχών πρέπει να είναι συχνή και σχολαστική και να μη μένει ποτέ υγρασία στο δέρμα. Σε περιπτώσεις  επαναλαμβανόμενης δερματίτιδας, συνιστάται  η αφαίρεση των πτυχών με πλαστική χειρούργική.

Οι παραπάνω αιτίες κακοσμίας του σκύλου είναι συχνές, αλλά αντιστρέψιμες. Προϋπόθεση είναι η έγκυρη διάγνωση και η γρήγορη αντιμετώπιση, διαφορετίκά η κατάσταση θα γίνει χρόνια και η πρόγνωση θα χειροτερέψει. Σημαντική είναι και η πρόληψη για την οποία θα αναφερθώ στο επόμενο άρθρο.





Πώς να απαντάτε στις ερωτήσεις τού κτηνιάτρου σας

12 01 2011

«Το ιστορικό είναι η μισή διάγνωση». Αυτό είναι μία από τις αρχές της ιατρικής. Όταν ο ασθενής είναι το ζώο σας, καλείστε εσείς να δώσετε πληροφορίες για το πρόβλημά του. Η επικοινωνία με τον κτηνίατρο είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της εξέτασης.

Πολλές φορές δεν γίνεται κατανοητό τι ακριβώς ζητά να μάθει ο κτηνίατρος. Οι ερωτήσεις είναι πολλές και διάφορες, ανάλογα με την περίπτωση. Με τις παρακάτω απαντήσεις προσπαθώ να σας δείξω έναν τρόπο να είναι πιο σαφής η ενημέρωση του κτηνιάτρου σας για την κατάσταση του αγαπημένου σας φίλου. Αν δεν καταλάβετε τι σας ρωτά ο κτηνίατρος, ζητήστε του να σας εξηγήσει ώστε να μην δώσετε λάθος πληροφορίες.

Μερικές συνηθισμένες ερωτήσεις είναι οι εξής:

1) «Τί τρώει το ζώο;»

Ο κτηνίατρος θέλει να μάθει αν το ζώο τρώει ξηρά τροφή, κονσέρβες ή μαγειρεμένο φαγητό. Η μάρκα της τροφής είναι επίσης μια χρήσιμη πληροφορία, γιατί υπάρχουν διάφορες ποιότητες σκυλοτροφών στο εμπόριο. Όσον αφορά το μαγειρεμένο φαγητό, η απάντηση πρέπει να απαριθμεί όλα τα συστατικά του γεύματος και τον τρόπο μαγειρέματος. Άλλο να ταΐζετε το ζώο βραστό κρέας με ρύζι και λαχανικά, άλλο τηγανιτές πατάτες και άλλο αποφάγια από το γεύμα σας, που δεν είναι τίποτα άλλο από πέτσες, λίπη, κόκαλα και σάλτσες, τηγανιτά λάδια και ψωμιά.

Επίσης, αν το μενού της ημέρας δεν περιορίζεται μονό στα κυρίως γεύματα, πρέπει να το αναφέρετε. Λιχουδιές, μπισκότα και μπουκιές από το σνακ σας είναι εξίσου σημαντική πληροφορία για να ολοκληρωθεί η εικόνα της διατροφής του ζώου σας.

2) «Πόσο καιρό έχετε το ζώο;»

Η ερώτηση δεν αναφέρεται στην ηλικία του ζώου. Ο κτηνίατρος πρέπει να ξέρει από πότε το ζώο είναι υπό την δική σας προστασία. Μπορεί το ζώο να είναι κάποιων ετών και εσείς να το έχετε μόνο μερικούς μήνες. Αυτό σημαίνει πως δε μπορείτε να δώσετε ακριβείς πληροφορίες για την υγεία του ζώου σας πριν από την ημέρα που το πήρατε.

3) «Είναι εμβολιασμένο;»

Η ερώτηση ουσιαστικά αναφέρεται στο αν το ζώο σας ολοκλήρωσε το εμβολιακό του πρόγραμμα ως κουτάβι και αν ήταν συνεπές στους επαναληπτικούς του εμβολιασμούς. Αν το ζώο εμβολιάστηκε κάποια στιγμή στην ζωή του, δεν σημαίνει ότι διατηρεί την ανοσία για πάντα. Πιο συγκεκριμένα ο κτηνίατρος πρέπει να γνωρίζει αν το τελευταίο εμβόλιο που έγινε ήταν μέσα στους τελευταίους 12 μήνες, γιατί τότε μονό ο τίτλος αντισωμάτων είναι τέτοιος που να δίνει επαρκή ανοσία στο ζώο. Διαφορετικά θεωρείται ανεμβολιάστο. Όσον αφορά τα κουτάβια, τα εμβόλια τους απέχουν από 15-30 μέρες, μέχρι την ηλικία των τεσσάρων μηνών. Για να μην δίνονται λάθος πληροφορίες, φροντίστε να έχετε πάντα το βιβλιάριο του ζώου μαζί σας και ενημερωμένο, γιατί, άνθρωποι είμαστε, δε μπορούμε να τα θυμόμαστε όλα με ακρίβεια.  Το ίδιο ισχύει και για τις αποπαρασιτώσεις του ζώου (κοινώς: χάπι).

4) «Πού ζει το ζώο;»

Η ερώτηση δεν αναφέρεται σε περιοχή π.χ. Χαλάνδρι, Καλαμαριά, αλλά στο περιβάλλον του ζώου. Αυτό μπορεί να είναι:

α.      Αποκλειστικά το σπίτι. Σε αυτές τις περιπτώσεις το ζώο δεν βγαίνει ποτέ έξω, παρά μόνο για να μεταφερθεί κάπου και αυτό χωρίς να έρθει σε επαφή με το έδαφος.

β.     Το σπίτι και η περιοχή γύρω από αυτό. Το ζώο βγαίνει βόλτα μαζί σας, ποτέ χωρίς επίβλεψη.

γ.      Το σπίτι και ο κήπος/η αυλή, χωρίς να μπορεί να δραπετεύσει έξω από αυτόν τον χώρο.

δ.     Το σπίτι, ο κήπος/η αυλή και η περιοχή γύρω από αυτό. Σε αυτή την περίπτωση το ζώο μπορεί να βγει βόλτα μόνο του χωρίς την συνοδεία σας (ισχύει κυρίως για γάτες).

Το περιβάλλον του ζώου είναι σημαντική πληροφορία για να διαμορφωθεί το πρόγραμμα των αποπαρασιτώσεών του ανάλογα. Όσο πιο «ανεξέλεγκτο» είναι, τόσο πιο συχνή πρέπει να είναι η πρόληψη  των παρασιτώσεων.

5) «Πότε παρατηρήσατε το πρόβλημα;»

Είναι λάθος να προσπαθείτε να μαντέψετε πότε ξεκίνησε το πρόβλημα στο ζώο. Πείτε ξεκάθαρα πότε παρατηρήσατε ότι κάτι δεν πάει καλά, χωρίς να μπερδεύετε τον κτηνίατρο με εκτιμήσεις.

6) «Έχει όρεξη;»

Η όρεξη για φαγητό εκτιμάται διαφορετικά από τον κάθε ιδιοκτήτη. Για να είστε πιο κατανοητός, μπορείτε να κατατάξετε την όρεξη/ανορεξία του ζώου σας σε μία από τις εξής κατηγορίες:

α.      Τρώει τα πάντα. Εκτός από φαγητό, τρώει και άλλα υλικά, όπως φυτά, χώμα, τα παιχνίδια του και άλλα αντικείμενα.

β.     Τρώει ό,τι του δώσετε.

γ.      Δεν τρώει τίποτα άλλο παρά μία συγκεκριμένη τροφή.

δ.     Δεν τρώει ή τρώει λίγο από το φαγητό που του σερβίρετε. Τρώει όμως με όρεξη διάφορα αλλά φαγητά.

ε.      Τρώει το φαγητό που συνηθίζετε να του σερβίρετε, αλλά έχει περιορίσει την ποσότητα πολύ. Επίσης δεν δελεάζεται με άλλα φαγητά.

στ.      Δεν τρώει τίποτα απολύτως.

Πολλές ερωτήσεις θα ακολούθήσουν από τον κτηνίατρο. Προσπαθήστε να είστε λεπτομερείς, ακριβείς και χωρίς να ξεφεύγετε από το θέμα. Πολλοί ιδιοκτήτες έχουν την τάση να φορτώνουν τον κτηνίατρο με εκτός θέματος πληροφορίες για το ζώο π.χ. πως παίζει με τη μπάλα του, το τελευταίο έξυπνο κόλπο που έμαθε, πόσο χαδιάρικο είναι κλπ. Δεν είναι κακό να καμαρώνετε για το μονάκριβό σας. Ασφαλώς και είναι ωραίο να μοιράζεστε να την καθημερινότητα του ζώου σας, τις εμπειρίες σας μαζί του, τα συναισθήματά σας. Αυτό όμως πρέπει να περιορίζεται μετά το πέρας της εξέτασης, αν υπάρχει χρόνος. Διαφορετικά αποσπά την συγκέντρωση από τον κύριο λόγο που φέρατε το ζώο στον κτηνίατρο.

Και ένα ακόμα πολύ σημαντικό: Να είστε ειλικρινείς. Πολλές φορές οι ιδιοκτήτες αποκρύπτουν ή διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, για να κρύψουν την άγνοια ή την αδιαφορία τους, άλλοτε πάλι γιατί δεν θέλουν να δεχτούν ότι το ζώο τους έχει πρόβλημα.

Αφού λοιπόν τελειώσει η περιγραφή της κατάστασης, έχετε κάνει από τη μεριά σας ό,τι ήταν δυνατό για να βοηθήσετε να βρεθεί λύση. Από εκεί και πέρα, αφήστε τον κτηνίατρο να αποφασίσει πως θα προχωρήσει στη διερεύνηση του περιστατικού. Το μόνο που μένει από εσάς είναι να ακολουθήσετε την θεραπεία που θα ορίσει και να τον κρατάτε ενημερωμένο για την εξέλιξη.





Η ακοή στην γάτα

25 01 2010

Τα αυτιά της γάτας είναι μεγάλα και όρθια. Το πτερύγιο έχει 27 μύες, πράγμα που κάνει δυνατή την περιστροφή του σε ακτίνα 180º. Ακούν συχνότητες από 45-64.000Hz (ο άνθρωπος για παράδειγμα ακούει 64-23.000Hz). Αυτό τους δίνει την δυνατότητα να ακούν την φωνή των τρωκτικών. Μπορούν επίσης να εντοπίσουν την πηγή τριών διαφορετικών ήχων που βρίσκονται σε απόσταση 7,5 περίπου εκατοστά μεταξύ τους, όταν είναι 1 μέτρο περίπου μακριά από την γάτα.

Η φυσιολογία της ακοής της γάτας δεν είναι διαφορετική από αυτή των άλλων θηλαστικών. Ο ήχος χτυπά το τύμπανο που βρίσκεται μέσα στον ακουστικό πόρο και η δόνηση του τυμπάνου φτάνει μέχρι το υγρό του κοχλία. Τα κύματα που δημιουργούνται κινούν τριχοφόρα κύτταρα τα οποία στέλνουν σήμα στον εγκέφαλο.

Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελούν οι λευκές γάτες με γαλάζια μάτια. Κάποιες από αυτές έχουν πρόβλημα ακοής, το οποίο εμφανίζεται μέχρι 5 χρονών. Η κώφωση εμφανίζεται όταν το λευκό γονίδιο (W) επικρατεί. Δεν έχουν όμως όλες οι λευκές γάτες αυτό το γονίδιο. Όταν έχουν και τα 2 μάτια γαλάζια είναι συνήθως κουφές ενώ αν έχουν μόνο το ένα, δεν ακούν από το αυτί της πλευράς με το γαλάζιο μάτι. Μία γάτα που πάσχει από κώφωση δύσκολα θα επιβιώσει μόνη της στη φύση. Αντίθετα, μπορεί να ζήσει ως κατοικίδιο με τη φροντίδα μας χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα.








Αρέσει σε %d bloggers: